می خوام ....

kimiayemohabat — Thu, 12 Apr 2007 11:21:17 GMT

چه قدر سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد زل بزني و به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي‌ ، حس کني هنوزم دوسش داري. چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده.... چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي.... چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري

kimiayemohabat — Sat, 31 Mar 2007 21:22:18 GMT

نمي گويم فراموشم مکن هرگز،ولي گاهي به ياد آور،

رفيقي را که مي داني نخواهي رفت از يادش

با تو بودم...بی تو هستم

دیروز...امروز

kimiayemohabat — Thu, 06 Jul 2006 23:09:18 GMT

آنجا که عشق آغاز شود نفس به شماره می افتد

آنجا که عشق به وصال برسد قلب تند تر می تپد

ووووو

آنجا که وصال تداوم می یابد عشق صد چندان می شود

دلم شده دیوونه پس کی می یای به خونه..

kimiayemohabat — Wed, 18 Jan 2006 06:23:18 GMT

فقط یه دلیل واسه دوست نداشتن زمستون داشتم...

می اومد و پاییز رو ازم می گرفت.

...

پاييز رفت و زمستون اومد...

زمستون سرد...

کاش هنوزم اولین بارون زمستون،

برف این نزدیکی ها رو یادآوری می کرد...

کاش هنوزم عاشق وقتایی بودم که یه وسعت سفید و

دست نخورده چشمام رو می سوزوند....

کاش هنوزم عاشق یخ زدن دستام و بیحس شدن پاهام بودم...

کاش زمستون فقط پاییز رو ازم گرفته بود...

کاش.............

ما...بودن...خوبی... مهربونی...

و ارزشمندی تو برای من...

تحمل اون روزای سخت و دیدن رفتارهای مضحک رو

واسم آسان کرد...

از تو و خدای مهربون ممنونم...

kimiayemohabat — Wed, 18 Jan 2006 06:12:18 GMT

اتاقمو مرتب کردم...

خوابم نمی برد...

چشمامو بستم و منتظر بودم

که بابا با یه هدیه ی خیلی بزرگ

بیاد سراغم...

بابا اومد...

جوراب منو با خودش برد...
بیدار بودم...
دیدمش...
داد کشیدم:پس هدیه من؟!
خندید و رفت...

فقط همین...

*بابا جورابمو پر می کنه و

میده دست عمو نوروز...

مگه نه؟!

kimiayemohabat — Mon, 16 Jan 2006 05:22:00 GMT

روبروت کسي ايستاده که با جون ودل دوستش داري , با اينکه به خاطرنجابت اون وبه حرمت عشق حتي يه بار سير بهش نگاه نکردي ولي چشماي خسته تو توي چشماي نازنينش ميفته , تو يلداي چشماي سياهش غرق ميشي . اونو با تموم وجود ميخواي و اون نميدونه. حتي خودتم نميدوني اين احساس از کجا اومد , چي شد که اين شد , فقط ميدوني که اين احساس با بقيه فرق داره .

جرات ابراز احساس فراوون داري , اما از جفاي زمونه و مردمش ميترسي. از اينکه شايد خداي عاشقا يه گوشه نظري هم به تو داشته باشه و بتوني اونو هم مثل خودت شيدا کني تا منتظرت بمونه , ولي اگه فرداهاي نامهربوني روزگار يقه هر دوتاتونو بگيره و انتظار بسر نرسه و فراق نصيبتون بشه , اونوقته که اونم به خاطر خودخواهي تو به پاي تو ميسوزه.

پس نگاهتو آروم از نگاهش ميدزدي و اونو به خدا ميسپاري , دلتو با خاطرات کوتاه و شيرين اون خوش و آروم ميکني و آتيش عشقتو تو پستوي قلبت پنهون ميکني تاخودت تنهابسوزي و فقط دعا ميکني هر جا که هست خوشبخت باشه , تو هم يه بار ديگه ببينيش تا بتوني يه شاخه گل بهش هديه بدي , گلي به نام و رنگ و عطر خودش .

به اميد اون روز....

kimiayemohabat — Mon, 16 Jan 2006 05:19:18 GMT

تو بزرگ بودي

آنقدر بزرگ

كه روياهاي من در سرزمين خيال تو

قاصدكي بيش نبود

بزرگ بودي و دست نيافتني

و من مي دانستم

kimiayemohabat — Sun, 11 Dec 2005 12:57:18 GMT

گفته بودی که چرا محو تماشای منی ؟؟؟

آنچنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی

گویمت ای نازنینم . . .

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

kimiayemohabat — Sun, 02 Oct 2005 21:51:07 GMT

سلامی که خوشبوتر از بهار نارنج است را تقدیمت می کنم